Ρεύμα 102

by Ρεύμα 102

supported by
/
  • Includes high-quality download in MP3, FLAC and more. Paying supporters also get unlimited streaming via the free Bandcamp app.

     name your price

     

1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
03:40
8.
9.

credits

released February 12, 2017

tags

license

all rights reserved

about

Ρεύμα 102 Thessaloniki, Greece

synth punk,
new wave.

Thessaloniki,
Greece

contact / help

Contact Ρεύμα 102

Streaming and
Download help

Track Name: Αποσύνθεση
Κανείς, σ'αυτούς τους δρόμους δεν υπάρχει πια κανείς
αντηχούν οι στεναγμοί μας μέσα στ'άδεια στενά
βρεγμένοι σκύλοι τριγυρνάνε και άρρωστα παιδιά
οπλοφορούνε και σπάνε τις πρόστυχες βιτρίνες.

Κανείς, σ'αυτά τα σπίτια δεν μένει πια κανείς
φθαρμένοι τοίχοι, άχρωμοι στενεύουν ολοένα
οι ώρες τελειώσαν, τα τζάμια σπασμένα
γελάνε τα ρολόγια με τον ηττημένο χρόνο.

Κανείς, σ'αυτήν την πολη δεν κοιμάται πια κανείς
ασφυκτυούν οι σκεψεις μας μέσα σε γκρίζα πάρκα
πληρωμένες συνειδήσεις, χαμένες για πάντα
στο χώμα βουλιάζουνε σωρός σα σκουπίδια

Κανείς, σ'αυτό το σώμα δεν υπάρχει πια κανείς,
πέφτει μια όξινη βροχή απ'τις ρωγμές του ουρανού
οι φίλοι μου όλοι έχουνε φύγει για αλλού
με τον κρύο αέρα ταξιδεύουν μακριά τα όνειρα μας
Track Name: Τα Κτίρια την Νύχτα
Χορεύουν οι ανάσες και τα γέλια κι οι λυγμοί
έτσι όπως στέκονται ακίνητα τα κτίρια τη νύχτα
στους διαδρόμους στο σκοτάδι αγκαλιά με τη σιωπή
παλεύουνε μέσα στου χρόνου τ'ασημένια δίχτυα

Σαλεύουν κι οι αναμνήσεις σε συρτάρια κλειδωμένα
τσαλακωμένα είδωλα ξεφτίζουν μες τη σκόνη
αστέρια επιπλέουν στο κενό εξαντλημένα
λευκά πρόσωπα που χάνονται τη νύχτα μες το χιόνι

τα κτίρια τη νύχτα
τα κτίρια τη νύχτα
τα κτίρια τη νύχτα
βλέπω τα κτίρια τη νύχτα

Χορεύουνε οι μέρες κι οι αλήθειες κι οι φωνές
έτσι όπως σβήνουν το πρωί τα φώτα νυσταγμένα
κι εγώ ακόμη τριγυρνάω μες τις υπόγειες στοές
κυνηγώντας φαντάσματα για πάντα χαμένα

Χορεύουν οι ανάσες και τα γέλια κι οι λυγμοί
έτσι όπως στέκονται ακίνητα τα κτίρια τη νύχτα
στους διαδρόμους στο σκοτάδι κάποιος μένει τώρα εκεί
κάτω απ'το δρόμο τον κοιτάω κι είμαστε ολόιδιοι στ'αλήθεια

τα κτίρια τη νύχτα
τα κτίρια τη νύχτα
τα κτίρια τη νύχτα
βλέπω τα κτίρια τη νύχτα
Track Name: Γραμμή του Ορίζοντα
Ατέλειωτοι χειμώνες, καιροί θρυμματισμένοι
κι ο απόηχος μιας πνοής που ποτέ δεν είχε σώμα
μια ματιά σφηνωμένη στο διάστημα ανασαίνει
και τα φύλλα σαπίζουν αργά πάνω στο χώμα

Άγρυπνες νύχτες, θεοί ξεθωριασμένοι
κι ο θρήνος μιας φωνής που ποτέ δεν είχε χρώμα
μέσα σ επίπεδες οθόνες φαντασία που πεθαίνει
κι εμείς τρεκλίζοντας στους δρόμους περιφέρουμε το πτώμα

Πόλη φαντασμάτων, εξόριστες φωνές
και στο θρόνο καθισμένη μια φτηνή ερωμένη
στα ερείπια της μνήμης ξεχασμένες μουσικές
κι η γραμμή του ορίζοντα στο βάθος ξεμακραίνει

Ατέλειωτοι χειμώνες, καιροί θρυμματισμένοι
και θλίψη που κουρνιάζει στ αστέρια κάθε βράδυ
δυο κορμιά αγκαλιασμένα σε γη παγωμένη
κι η ευτυχία αιωρείται κρεμασμένη απ το ταβάνι
Track Name: Χειμώνας
Σ'έναν βαρύ, σ'έναν αγέλαστο χειμώνα
περνάν απρόθυμα οι μέρες μ'ένα θόρυβο λευκό
κι εμείς ζητάμε θαλπωρή στη παγωνιά
την τέλεια πληρότητα στο απόλυτο κενό

Λιπόθυμη η λογική μες την παράνοια
η θεραπεία αργοσβήνει στης αρρώστιας το σκοτάδι
κι εμείς ζητάμε παρηγοριά στην ερημιά
από χέρια πληγωμένα ένα ανέλπιστο χάδι

Σ'έναν βαρύ, σ'έναν αγέλαστο χειμώνα
μοιάζει το ξόδεμα του χρόνου με υγρή φυλακή
κι εμείς υπάρχουμε σ ένα ανάγλυφο τίποτα
στης αιώνιας ακινησίας τη φρικτή συντριβή

Αυτή η πόλη σιωπηλή και θλιμμένη
γίνεται κάθε μέρα μπροστά μας κομμάτια
κι εμείς κρυμμένοι στις μελαγχολικές της ρυτίδες
περιφερόμαστε αδιάκοπα στα σκοτεινά της μονοπάτια

Χαροπαλεύουμε ακροβατώντας
στο χείλος του γκρεμού γελάμε δυνατά
και επιβιώνουμε ακολουθώντας
των άγριων ενστίκτων την υπόγεια τροχιά
Track Name: Αιωρούμενες Ταράτσες
Δεν φταίμε που πέρασαν χωρίς νόημα και πίστη
οι μέρες και μας κάρφωσαν θεμέλια στο χώμα
φταίει του ονείρου μας τ'αλλόκοτο μεθύσι
αυτή η πηγή στην κόλαση που αναβλύζει ακόμα

Δεν φταίμε που τα λόγια μας τα σκόρπισε ο αέρας
στα πέρατα του κόσμου και στα έγκατα της γης
φταίει του φθινόπωρου το κίτρινο χρώμα
της πλάνης μας η αδιάκοπη καταδικαστική πνοή

Δεν φταίμε που πέρασαν χωρίς φως και ελπίδα
οι νύχτες σε δωμάτια με παράθυρα κλεισμένα
φταίει μέσα μας η φλόγα που δεν λέει να σβήσει
κι όλο φουντώνει και μας σέρνει με τα χέρια δεμένα

Δεν φταίμε που πιστέψαμε πως κάπου στ'αστέρια
υπάρχει χώρος για τις καυτές μας ανάσες
φταίνε τα άδεια και σκουριασμένα τρένα
που τα κοιτάμε να περνούν από αιωρούμενες ταράτσες
Track Name: Διακοπή Ρεύματος
Διακοπή ρεύματος στην πόλη, γροθιά λυτρωτική
βλαστήμιες αντηχούν απ'τους ορόφους
κι εμείς φαντάσματα υποχθόνια, λιωμένοι απ το κρασί
ξεχυθήκαμε απόψε στους έρημους δρόμους

Διακοπή ρεύματος και μέσα στις ψυχές μας
ανταλλάζουμε ελπίδες φαντασμένων καιρών
κάτω από γέφυρες διάφανες, κορμιά λυγισμένα
παραδομένοι εμπρηστές μιας νύχτας ταραχών

Διακοπή ρεύματος στην πόλη, κρίση πανικού
αποστεωμένα πρόσωπα μας κοιτούν μες το σκοτάδι
ο χρόνος πιέζει, κάτι πρέπει να συμβεί
μέχρι να'ρθει τo πρωί όλα θα έχουν αλλάξει

Διακοπή ρεύματος και μέσα στα μυαλά μας
βρέχει από ψηλά ανθρώπους διψασμένους
ζευγάρια κοιτάνε με κομμένη την ανάσα
την αρχή του απροσδόκητου τέλους

Διακοπή ρεύματος στην πόλη, γροθιά λυτρωτική
βλαστήμιες αντηχούν απ'τους ορόφους
κι εμείς φαντάσματα υποχθόνια, λιωμένοι απ'το κρασί
στήνουμε πάρτι μέσα στους υπόνομους

Διακοπή ρεύματος στην πόλη, γεύση από ατσάλι
στα χέρια κρατάμε αχυρένια ξυράφια
μας σημαδεύει απ τις ταράτσες ένα άδειο πιστόλι
αρρωστημένο σκηνικό, κακόγουστη φάρσα
Track Name: Ταξίδι
Πηγαίναμε να βρούμε τις χαμένες μας μέρες
τα πάθη μας,τις λύπες, τις γιορτές
της ζωής μας τους διάττοντες αστέρες
τις νύχτες που πέρασαν με βουβές προσευχές

Κι αφήναμε τα μάτια σκεπασμένα με στάχτη
στα τρεμάμενα χέρια μας σβησμένα κεριά
σε μέρη που ξαπόσταιναν γέροι παλιάτσοι
και σε κήπους κρυμμένους με διάφανα νερά

Ένα ταξίδι στης γης τ'άγνωστα μέρη
κάνεις δεν ξέρει τι θα συμβεί
ένα ταξίδι στης γης τ'άγνωστα μέρη κάνεις δεν ξέρει τι,
κανείς δεν ξέρει

Κι αν ικετεύαμε σκυμμένοι για αγάπη
πάνω σε τρύπιες, τσακισμένες γαλέρες
μας συντρίψαν οι έρωτες πάνω στις ξέρες
χαθήκαμε στης μνήμης το θολό μονοπάτι

Τώρα που δεν θυμάσαι καν τ'όνομα μας
οι θρήνοι μας ανθίζουνε κάτω απ'τη γη
γελάνε οι θεοί με την αστεία μας μοίρα
κι εσύ ακόμα σκαλίζεις την παλιά μας πληγή

Ένα ταξίδι στης γης τ'άγνωστα μέρη
κάνεις δεν ξέρει τι θα συμβεί
ένα ταξίδι στης γης τ'άγνωστα μέρη κάνεις δεν ξέρει τι,
κανείς δεν ξέρει

Πηγαίναμε να βρούμε τις χαμένες μας μέρες
τα πάθη μας, τις λύπες, τις γιορτές
της ζωής μας τους διάττοντες αστέρες
τις νύχτες που πέρασαν με βουβές προσευχές

Κι αφήναμε τη θλίψη να κυλάει στο χώμα
βαφτιστήκαμε στο ποτάμι του Νείλου
τι κι αν κανείς μας δεν έφτασε ακόμα
μας τύλιξε η δίνη του άπιαστου ονείρου

Ένα ταξίδι στης γης τ'άγνωστα μέρη
κάνεις δεν ξέρει τι θα συμβεί
ένα ταξίδι στης γης τ'άγνωστα μέρη κάνεις δεν ξέρει τι,
κανείς δεν ξέρει
Track Name: Κέρινα Ομοιώματα
Ας γεννηθούμε ξανά και ξανά
από μολυσμένες ατμόσφαιρες και κίτρινα πρόσωπα
θυμάμαι τότε που δειλιάζαμε να δούμε
κατάματα τη λαίμαργη πραγματικότητα

Ας γεννηθούμε ξανά και ξανά
από υπόγειες σήραγγες και ανώφελα όνειρα
κάποτε τρέμαμε ρομαντικοί και άτολμοι
να υπάρχουμε στην καταχνιά της έγχρωμης νιότης μας

Ας γεννηθούμε ξανά και ξανά
μέσα απ τα συντρίμμια της πύρινης ζωής μας
κι ας γράψουμε το σύνθημα για τελευταία φορά
στον γκρεμισμένο τοίχο της ανυπακοής μας

Ας γεννηθούμε ξανά και ξανά
μέσα από βιτρίνες και κάτω από σκεπές
κι ας στιγματίσουν οι νευρώσεις μας και τα άγχη
τις καθημερινές χυδαίες τους απειλές

Ας γεννηθούμε ξανά
από μολυσμένες ατμόσφαιρες και κίτρινα πρόσωπα
θυμάμαι τότε που πιασμένοι απ το χέρι
χορεύαμε στους δρόμους σαν κέρινα ομοιώματα

Κι ύστερα ας πεθάνουμε για πλάκα
νικημένοι από χαμόγελα και πάθη γλυκά
ανίκανοι να επιβιώνουμε, συνέχεια μεθυσμένοι
απ'το ποτό της διαστροφής μας που καίει σα φωτιά
Track Name: Εξάρτηση
Μπορώ κάθε πρωί να δραπετεύω ξανά
απ'τα σφιχτά ηλεκτροφόρα δεσμά σου
και να επιστρέφω με τα μάτια κλειστά
σαν άρρωστος σκύλος κάθε βράδυ κοντά σου

Μπορώ κάθε στιγμή, κάθε λεπτό που περνάει
να ανασαίνω αργά τον τοξικό σου αέρα
μπορώ να γλείφω με μανία και τρέλα
το δηλητήριο απ'τις άγιες πληγές σου

Μπορώ κάθε πρωί να υπομένω σιωπηλά
το εθιστικό και άδειο σου βλέμμα
να βυθίζομαι με κάθε σου ψέμα
να προχωράω στα τυφλά ακολουθώντας τ άρωμα σου

Κι όταν χαθώ και δεν μου μείνει πνοή
μες το σκοτάδι θα ξαπλώσω κοντά σου
μέχρι ο ύπνος να με πάρει σαν παιδί
στην καταιγιστική βελούδινη αγκαλιά σου